i's profile๐•.★* . . . . B a i P a ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
November 07 ยากเย็นทำไมยากต้องเย็น เย็น เพราะเรื่องยากเป็นเรื่องน่ากลัวที่ทำให้คนเราหนาวใจ เย็น เพราะเรื่องยากมีจุดกำเนิดมาจากเรื่องของอีเย็น(นางทาส) เย็น เพราะเรื่องยากมักเกิดขึ้นช่วงก่อนฟ้าจะมืด ไมรู้จริงๆแหะ ว่าทำไมต้องเย็น รู้แต่ว่าเรื่องบางเรื่องก็ยากเย็นเกินกว่าจะทำไ้ด้ แต่ก็นั่นแหละ ยังไงก็ต้องทำ เพราะ มันท้าทาย และรู้ว่าต้องสู้ต่อไป October 28 Exitบางทีอาจถึงเวลาต้องหนีอีกทีละมั้ง หนีไปเพื่อตัวเอง หนีเพื่อจะได้ไม่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น หนีจากความฟุ้งซ่าน หนีจากความฝัน มันอาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด หนีจากคำปลอบใจ จะได้เกิดการเปลี่ยนแปลง ทำได้ตามสัญญาที่ไม่อยากรักษา ฟุ้งซ่านเหมือนเดิม..ไม่มีอะไร เหตุผล หรือ ข้ออ้างของคนขี้กลัวออกตัวไว้ก่อนว่า..เรื่องนี้เป็นมุมมองแคบๆของคนขี้กลัวที่อึดอัดคนหนึ่งเท่านั้น แค่ช่วงนี้ แค่เวลาขณะนี้ .... ความกลัวทำให้ัคนเราหลายคนไม่กล้าทำอะไรต่อมิอะไร ทั้งที่ตั้งใจไว้แล้ว ว่าจะทำตามใจตัวเอง แต่ เพราะ ความกลัว จึงทำให้ความกล้ามันหดหาย ทั้งที่ใจเรียกร้อง .. หรือ จะเป็นด้วยเรื่องของเหตุผล เพราะ ถ้าทำอย่างนั้นจะเป็นอย่างนี้ ถือว่าผิด ถือว่าไม่ดี คนอื่นจะคิดยังไง สุดท้ายแล้วต้องเสียใจแน่ ทั้งที่จริงก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง แท้แล้วมันก็ คือ ความกลัว ข้ออ้างของคนขี้กลัวที่หลอกตัวเองว่านี่แหละคือ การตัดสินใจที่ใช้เหตุผล ... หลายคนอาจคิดว่าอยากทำอะไรก็ทำ กล้า ไม่เห็นจะผิด ไม่ผิดแน่นอนในกรณีที่่ความกล้าของเราไม่ไปทำให้ใครเสียใจ หรือยิ่งกว่านั้นทำให้ตัวเองเสียใจ กลัวก็ไม่เห็นจะผิด .... ก็เลยต้องห้ามใจ และยอมรับผลของการตัดสินใจ ทั้งร้าย และดี ก็แค่นั้น October 18 The Ugly Truthโลกนี้มีความยุติธรรมอยู่น้อย น้อยจนอาจไม่เรียกได้ว่ามี พรรคพวก เงิน เกียรติยศ คำลวง คือ สิ่งที่เราควรทำความรู้จัก ท้ายที่สุดแล้วคนเราก้อเลือกที่จะทำทุกอย่างเพื่อตัวเอง เกลียด..แต่มันก้อเป็นความจริง บนโลกเส็งเคร็ง October 17 โบยบินเมื่อถึงเวลาที่ต้องโบยบิน และต้องทิ้งทุกสิ่งไว้เบื้องหลัง ทั้งที่ไม่อยากจากไป แต่จำใจต้องเติบโต ................. ลมเย็นปะทะใบหน้า เรื่อยไปจนถึงใต้ปีก กระตุ้นให้นกน้อยรู้ตัวว่า วินาทีนั้นมาถึงแล้ว แม้จะยังกลัว แม้จะยังไร้จุดหมายที่ชัดเจน แม้จะรัก และไม่อยากลาจาก มันสั่งให้ปีกเล็กๆ ขยับ และออกเดินทาง .... October 05 Mission completedOctober 04 หัวมันยุ่งงาน เหลืออีก หนึ่ง สอบ เหลืออีก หนึ่ง เป็นหนึ่งที่ยาวนานต้องรอถึงสิบเอ็ดแหนะ รอถึงเกือบเปิดเทอม แล้วระหว่างนี้เล่าจะทำอะไรดี เที่ยว กิน หรือ จับกล้องจะดีมั้ย เริ่มเลยและกัน เมื่อวานนี้ ขอบคุณแพร และแน๊ต -สวัสดี- July 30 เด็กบางครั้งความเป็นเด็กถือเป็นข้อดี
หลายครั้งความเป็นเด็กทำให้ตัวเรามีความสุข
แต่อีกหลายครั้งที่ความเป็นเด็ก
ทำให้เราไม่โตซะที
คิดได้ เข้าใจทุกอย่าง
แต่ก้อทำตามนั้นไม่ได้
ปลงไม่ได้บ้าง เอาแต่ใจบ้าง งอนบ้าง เล่นบ้าง ไร้สมาธิ งี่เง่าบ้าง
เฮ้อ
......
จอมบงการ July 10 ติดเที่ยวง่าาาา ช่วยด้วยทุกคนพัตเตอร์อยากเที่ยวตลอดเวลา ขอบคุณเพื่อนร่วมทริป แม้มันจะเอาแต่ตด และ เรอ see you soon เชียงคาน กาญ ปางอุ้ง ปล รู้สึก ดี ดี ดี December 01 จุดจบเค้าตัดสินใจรอ
และรอ
เพราะเค้ายังมีความหวัง
แต่
สุดท้ายเมื่อหันมามอง
สิ่งที่เค้ามีอยู่ในมือของเค้า
คือ
ไม่มี November 26 นิทานที่ต้องการตอนจบ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีพ่อมดผู้หนึ่ง
เค้าไม่ใช่พ่อมดชั้นแนวหน้า ไม่ใช่คนร้ายกาจ
และไม่ได้รับการเคารพจากพ่อมดด้วยกัน
เค้าไม่ร่ำรวย แต่ก้อไม่ได้หมายปองเงินทองของล้ำค่า
สิ่งที่เค้าต้องการ คือ ความรัก
เพราะ เค้าเชื่อว่า ความรักจะทำให้เค้ามีความสุข
เค้าเฝ้าตามหา แต่หาเท่าไรก้อไม่พบ
เค้าจึงเฝ้ารอ และวันนึงเค้าก้อได้มันมาครอบครอง
ความรักที่ยิ่งใหญ่
เค้าทุ่มเททุกๆสิ่ง ในชีวิต เพื่อสิ่งที่เรียกว่าความรัก
พยายามทำทุกวิถีทาง
เพื่อให้เกิดสิ่งดีๆ กับความรักของเค้า
เพื่อให้เกิดความสุขอย่างที่เค้าต้องการ
แต่ความรักไม่เคยเหลียวมองสนใจ
ไม่มีแม้แต่การเปลี่ยนแปลงใดๆ
ไม่มีความสุขอย่างที่วาดฝัน
เค้าก้อยังคงมุ่งมั่น
น้ำหยดลงหินทุกวัน ทุกวัน หินยังกร่อนได้
เค้าเชื่อว่าสักวัน วันที่มีความสุขที่มาจากความรัก
วันที่ทุกสิ่งเป็นดั่งใจ
วันที่เค้าหยุดวิ่ง หยุดทำ และมีความสุขได้
แต่ถึงเวลาผ่านไปหลายพันปี
ที่เค้าอยู่กับการทุ่มเทเพื่อความรัก
เค้าไม่เคยรู้สึกถึงความสุข
เค้าไม่แน่ใจว่ารักคือความสุขที่แท้
เวลาที่หมดไปกับการเรียนรู้ว่าความสุขไม่ได้มาจากความรัก
มันกินเวลาของเค้าไปเกือบหมดชีวิต
สิ่งทีพ่อมดตนนึงจะทำต่อไปควรจะเป็นสิ่งใดกัน
เมื่อความรักเลือกที่จะอยู่กลับพ่อมด
แต่ความรักก้อไม่เคยทำให้พ่อมดสุขแท้จริงเลยเพียงสักครั้ง
ตอนนี้เค้าจะใช้เวลาที่เหลือ พยายามจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต ที่จะเปลี่ยนความรัก
หรือ เข้าใจว่าความรัก ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง ปล่อยสิ่งต่างๆให้เป็นไป
หรือ หยุด และรักตัวเองให้มากกว่าเดิม September 02 หนีงานโอ๊ยยยยยยยยยยย
เจ็บปวดอยากได้เลนส์ตัวใหม่
อยากไปถ่ายรูป
ต้องหนีงาน ต้องหนีงาน
โง้ยยยยยยยยย
จะเป็นโรคจิตและ June 26 จริงหรอจริงหรือ?
ที่คนเราจะขอแค่ได้รัก
รักโดยไม่หวังอะไรตอบแทน
ไม่หวังแม้ความรักตอบคืน..
ดูไม่เห็นน่าจะดีเลย? April 20 อีกแล้วสินะปืดเทอมใหญ่เวียนมาเมื่อไหร่
เป็นอันได้ฤกษ์โทรศัพท์มือถือหายทุกที
เฮ้อ! เลิกใช้เลยดีกว่า
ไม่มีตังค์
จะกิน
ไม่มีไปทำอะไร
ไม่มีไปเที่ยวไหน
ไปเรียน กลับบ้าน
จนเกิดติด ตำนานจอมกษัตริย์เทพสวรรค์ อะไรสักอย่าง
ก้อยิ่งไม่จำเป็นต้องไปไหน ในวันเสาร์อาทิตย์
เก็บตัว
...
เปิดเทอมซะทีเถอะ |
|
|