ชายคนหนึ่ง นั่งเอนตัวลงกลางรางรถไฟ

เวลานี้ก้อตีสามกว่าๆแล้ว อีกสักพักตลาดรถไฟก็คงเต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้าและผู้มาจับจ่ายอย่างเช่นทุกวัน

คำถามหลายคำถามวนเวียนอยู่ในหัวของเขามาหลายวัน

เมื่อหมดกำลังใจแล้วจะต้องทำยังไงต่อไป?

เมื่อพบว่าตนเองไม่มีค่าเขาควรทำเช่นไร?

เมื่อเธอมองว่าเขาไม่สำคัญสำหรับเธออีกต่อไป?

เมื่อทุกสิ่งต่างไปจากเดิม?

เมื่อน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกจากตาของผู้ชายคนนึงที่เคยเข้มแข็ง เมื่อไหร่กันที่มันจะหยุด?

เขารู้ว่าเขาไม่ใช่คนอ่อนแอ

และ ไม่มีวันที่จะยอมแพ้ง่ายๆ แต่ครั้งนี้โชคชะตามันร้ายนัก

เมื่อแสงแดดไม่ส่องแสงมาที่เขาเช่นเคย เขาควรทำอย่างไร? เขารับไม่ได้กับสิ่งที่เป็นอยู่

ชีวิตนี้ช่างน่าเศร้า เหลือเกิน...

หมดแรง....

" กินแรง กินแรงสิ ...... " เสียงโฆษณา เครื่องดื่มชูกำลังแว่วมาจากวิทยุ

ไม่มีเหตุผล เขาลุกขึ้น และรีบวิ่ง วิ่ง วิ่ง

วิ่งออกไปเพื่อทิ้ง คำถามวุ่นวายพวกนั้น ออกไปจากสมอง ออกไปจากใจ

บัดนี้ เค้ามีแรงแล้ว

โฆษณาชิ้นนั้น จุดประกายความคิด

ให้เค้าเรียนรู้ที่จะอยู่อย่างมีความสุขในความมืด และ พยายามค้นหา "แรง" เพื่อเพิ่มพลังใจ

เย้ๆๆๆๆ ชนะอีกแล้ว... ความสุขแรกที่ค้นพบในความมืด